Paz. Kas 1st, 2020

Ben İşime Ruhumu ve Kalbimi Verdim, Bu Süreçte De Aklımı Kaybettim

5 thoughts on “Ben İşime Ruhumu ve Kalbimi Verdim, Bu Süreçte De Aklımı Kaybettim

  1. İnsanlarin onun sergilediği davranışları düzeltmeye çalışmalarını anlatmak istemiş olabilir. Psikiyatrik sorunlari olan insanların çok sık maruz kaldığı bir durum. Kaleminize sağlık

    1. Hmm hiç bu açıdan düşünmemiştim Van Gogh’un davranışlarını. Van Gogh’un damgalamaya maruz kalıp ötekileştirildiğini söylemek istiyorsunuz sanırım? Ben ötekileştirilmenin aksine onun hiç umursanmadığını düşünmekteyim.

  2. Aslında acılarla dolu hayatı boyunca tek isteği özellikle tabloları ve yaptığı davranışlar ile (kulak kesme gibi) “anlaşılmak isteği” olmuştur. Maalesef bu durumdan ümidini kaybettiğindendir ki intihar ederek yaşamına son vermiştir.
    Güzel bir yazı olmuş, bu konuya da değindiğin için ayrıca teşekkürler Ayşe, emeğine sağlık… 🙂

    1. Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisine baktığımızda en tepede ‘kendini gerçekleştirme’ kategorisini görürüz aslında yaratıcı bir kişiliğe sahip insan kendini gerçekleştiren insandır. Belki de Van Gogh
      yaratıcı bir kişiliğe sahip olsa da anlaşılamadığı için kendini gerçekleştirememiştir kim bilir. 🙂

  3. Van Gogh’un “Keşke beni olduğum gibi kabul etseler” sözü için sanırım iki çözüm var.
    1) Kişiler Van Gogh’u yargılamak yerine anlamaya çalışarak, değiştirmeden varlığını onayladıklarını hissettirecekler.
    2) Van Gogh için diğerleri önemini yitirecek ve bir başkasına karşın kendisi olabildiği için dışlanma pahasına olduğu gibi olacak.
    Burada Van Gogh’a sormak lazım; kendin olmak mı senin için daha önemli yoksa dışlanmamak mı?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.